- - บอกไว้ก่อนนะคะ ว่านี้เป็นความเห็นส่วนบุคคลล้วน ๆ - -
 
กราบเรียนท่านผู้มีอุปการคุณทุกท่าน
 
ดิฉัน ได้กลับมายัง พื้นที่สาธารณะแห่งนี้อีกครั้ง หลังจากได้ไปฝึกประสบการณ์ชีวิตมานานเกือบปี
 
ประสบการณ์ชีวิตที่ได้มาจากการทำงานในพื้นที่ห่างไกล ซึ่งสอนดิฉันมากมายเกี่ยวกับอุดมการณ์
 
เหมือนที่เพื่อนดิฉันได้ Tag  รูแเอาไว้มาจาก Facebook 
   "อุดมการณ์ นั้น หนักแน่น ดุจดั่งขุนเขา
 
     กระเป๋าตังค์ บางเบา ดุจ ขนนก ....."   
 
(เครดิต : ลืมไปแล้วค่ะ .... ขอโทษทีนะคะ)
 
มาเข้าเรื่องดีกว่าค่ะ  เรื่องของเรื่องก็คือ ได้ดูคุณชายรณพีร์ค่ะ อ่ะ อาจจะล้าสมัยไปบ้างแล้ว เพราะกระแสของทั้งห้าคุณชายได้ โด่งดัง สุดขีด  แต่อยากเขียนค่ะ 
 
เรื่องเดิม :   (การเขียนจดหมายราชการที่ดี อย่าลืมที่มาที่ไปนะจ๊ะ)
       1.อ่านหนังสือพิมพ์ เห็นถกเถียงกันเรื่องหน้าตาคุณชายรณพีร์ที่ เป็นไอ้ตี๋หล่อ จังเลย  ช่างแตกต่างกับในนิยาย.....แล้วไง   คือไม่ได้อ่านนิยายมากนานแล้ว โดยเฉพาะนิยายที่มันตามกระแสเนี้ย คือ ไม่ไว้ใจในความชอบ ค่านิยม สินะ ของคนส่วนใหญ่น่ะ คือผิดหวังมาก จากเรื่อง Twilligt กับ สี่หัวใจแห่งขุนเขา แบบว่า...
....เออ เฮ้ยย แม่ง เสียดายเงินนะ!
 
      2. ได้ดูคุณชายธราธร ตอนที่คุณชายถอดเสื้อไปอาบน้ำ โอ้วววว อกคุณชินกร !! 
 
      3. ได้กลับมาดูอีกทีตอนคุณชายปวรรุจ ...... ก็สนุกนะ พอมาถึงตอนหลบในกระท่อมเท่านั้นแหละ เลิกดูค่ะ..
 
      4. ดูคุณชายหมอ อ่านะรักดี  พอถึงฉากส่งกรองแก้วเข้าโรงพยาบาล  อะไรยะนังนี้ เยอะเกิน หลังจากนั้นจะเปิดหนีทุกฉากที่มีกรองแก้ว บังเอิบไม่ชอบคนเยอะ ! งี่เง่ามาก
 
      5. ดูเจ้าสร้อย โอ้ย สนุกมากมาย ถึงจะขัดใจคุณชายเล็กที่ดูๆไปคล้าย ๆ ไททันมาก (ช่วงนี้ติดเรื่องนี้) แบบออกมาทีไร เข้าฉากกับเจ้าสรอย เฮ้ยย ไททันมา 
 
      6.  ช่วงที่ดูคุณชายหมอเป็นช่วงที่เพื่อน ๆ ทุกคนกำลังสอบข้าราชการกัน ทำให้ต้องมีการอ่านหนังสือเกี่ยวกับพรบ.ป่าไม้ 2484 กันสนุกสนาม รวมทั้งอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง  สิ่งที่ทำให้จดจำคุณชายพีร์และได้รับการCap ส่งกันสนุกสนานคือ
 
    "  การสร้างบ้านพักในพื้นที่อุทยาน ป่าสงวน ...มาตรา 70 ไรนี้แหละ..".(ขอโทษค่ะ หลังสอบ คืนไปหมดแล้วค่ะ )   ตอนที่คุณชายไปช่วยกรองแก้วน่ะ 
แบบว่านะ คือมันทำให้ทุกคนจำได้กันหมดเลยว่า.....ผิดมาตรานะจ๊ะ... ที่คุณชายพูดน่ะ 5555+ 
        เอาเถอะ แต่ก็ทำให้คุณชายกลายเป็นขวัญใจชาวป่าไม้ไปเลยนะจ๊ะ
 
7.  เราชอบคนในเครื่องแบบทหาร
 
8. เราชอบคนที่ดู COOL และน่ารัก อย่างชายพีร์ เพื่อน ๆ เราทุกคนเดาได้ทันทีเลยเวลามาคุยกันเรื่อง 5 คุณชายว่าคนนี้ แหละ สเป็กแกแน่ ๆ 
 
เรื่องจริง :  เข้าเรื่องซะทีเนอะ 
 
เอาเป็นว่าทั้งหลายทั้งปวงทำให้การดูเรื่องคุณชายรณพีร์จึงเป็นการตั้งตารอคอยไปเลยทีเดียว
ตอนที่ละครฉายอยู่นั้น  เราคิดว่าสิ่งเหล่านี้คือเรื่องที่เราชอบมาก ๆ ในฐานะคนรักละครเรื่องนี้ (ชอบขนาดไหนเอาเป็นว่าเพื่อน หลาย ๆ คน ถึงกับ บล็อกเราไปเลยทางfacebook เพราะว่าเราอัพเรื่องคุณชายทุก 1 วินาที 
-ความประทับใจ -
1. คุณชายรณพีร์ : นักแสดงคุณชายรณพีรืได้รับการรับรองจากเราและเหล่าสมาชิกที่ดูด้วยกัน ประมาณ 10 คน ว่า  น้องแสดงได้ธรรมชาติมาก ๆ  น้องรู้วิธีว่าจะแสดงอย่างไร ดูได้จากการแสดงฉากโรแมนติกเข้าพระนาง
 
         เช่น การจูบมือ  - ดวงตาที่มองฝ่ายตรงข้ามเวลายกมือขึ้นจรดปาก - น้องแสดงเป็น มันแบบ เฮ้ย ละลายมาก ๆ อ่ะ   เอาเป็นว่า น้องผ่านสำหรับการแสดงสำหรับเรา เต็ม 10 เราให้ 8 เลย นอกนั้นขัดใจเล้็กน้อย คือคนอะไรเท่ตลอดเวลา อยากให้น้องขี้เล่นมากกว่านี้เหมอืนตอนอื่น ๆ 
 
         น้ำเสียงการพูด  หลายครั้งฟังคล้าย ๆ ว่า พาร์กเสียงทับ แต่ถ้านั้นเป็นเสียงของน้องจริง ๆ เอาเป็นว่า  แม่เราไม่เคยดูละคร เราเปิดดูคนเดียว เจ้แกยังเดินออกมาดูด้วย เพราะเสียงน้องหล่อมาก ๆ
 
        หลาย ๆ คนให้คะแนนเรื่องเสียงนี้ เต็ม 10 ค่ะ 
 
       ยิ่งเวลาใส่แว่นดำด้วยแล้ว เพื่อนเรานี้กรี้ดสลบค่ะ ถึงแม้มันจะบอกประมาณว่า
" เออ ดีแหละที่ใส่แว่นปิดตาตี๋ ๆ " (คือมันเป็นแฟนชายเล็กค่ะ )
 
       2. เพียงขวัญ :  คือเพียงขวัญสวยอ่ะ สวยนะ ตอนเธอทำเสียงเข็มแข็งนี้ แบบ ฉันเชื่อจริง ๆ ว่าเธอใจแข็ง 
แถมเป็นคนที่ใส่เสื้อได้สวยมาก ๆ สวยทุกชุดเลย ตอนแรก ๆ ไม่ขัดใจเธอนะ แบบว่าก็ดูเหมาะสมกันดี แต่พอผ่านไปอาทิตย์ ทำไม เกิดอะไรขึ้นกับเพียงขวัญ คือเธอไม่ใช่เพียงขวัญแล้ว เธอกลายเป็น มิ้น เป็นตัวเธอเอง
 
2.1  ขัดใจทุกครั้งที่เธอทำเสียงแอ๊บอ่ะ   แบบ ไม่ใช่ มันรู้ว่าแอ๊บอยู่
 
2.2  ตอนที่ขัดใจที่สุดคือตอนที่รำหน้าคุณชาย  มันเศร้านะ เราก็เศร้านะ แต่ไม่มากกว่านั้น ไม่ร้องไห้ ไม่อะไรเลย  พอกำลังบิ้วด้วยตัวเอง เพียงขวัญพูดมาเฮ้ย !  มันไม่ออกอ่ะ คือเราว่าฉากนี้ มิ้นไม่ผ่านอย่างแรง
 บอกครั้งเราเห็นแววตาเลื่อนลอยของนาง หลายครั้งมันต้องฟิน มันต้องติกหมอน มันต้องรักกัน  มิ้นทำไม่ได้
 
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ขัดใจเรากับสมาชิกดูละครที่บ้านมาก แบบ หล่อนร้องตามสั่ง หวานตามสั่ง แค่นั้นสินะ
 
ตอนที่มิ้นอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่ชายพีร์ มิ้นแสดงดีนะ เหมือนเพียงขวัญเลย
 
นอกนั้นถ้ามาอยู่กับ คุณชาย นี้ ...... เอ๊ะ
ตอนอยู่กับจันทรืกระพ้อ....ห้ามคุยกันนะ หล่อนจะแอ๊บแตกทันที
 
 
3. เรื่อง "ป่าไม้"
 
    ตอนฉากแรกที่คุณชายไปสโตกเกอร์ เพียงขวัญ ที่อุทยาน  
    แบบ อุทยาน !!!!!......................
 
    พรบ.อุทยานมีครั้งแรก 2504  ดังนั้นเรื่องนี้ก็ 2504 ใช่ไหม ?
    ถ้าเรื่องนี้เกิดก่อน เราว่ามีการผิดพลาดอะไรกันแล้วแหละ
 
    แล้วเรื่องที่พักของอุทยาน คือมันคงไม่สร้างเร็วได้ขนาดนั้นหรอก
 
    ดูจาก อุทยานเก่า ๆ ที่พักจะเป็นไม้ ( สวยงาม 555+)
 
    แต่อันนี้เราก็ไม่รู้นะ ทางทีมงานคงจะไปดูมาดีแล้ว
    เรืองมันคงเกิดหลังจากไปช่วยกรองแก้ว 10 ปีสินะ
    2484 -2504  = 10 ปี พอดีเลย
    อันนี้เราเทียบจาก การประกาศ พรบ . อย่างเดียวนะ 
 
 
  4. เรื่องชุด
      เรื่องนี้ชุดสวยนะ ชอบมาก ชอบทุกชุดที่ทุกคนใส่เลย
 
5. นางพยาบาล
    น้องที่รักของเราแสดงเป็นพยาบาล ทำให้เราอิจฉานางมากๆ
 
 
ข้อพิจารณา  :
 
    เรารักละครเรื่องนี้มาก จากไม่เคย "บ้า" ดารา หรือติดตามใครเลย ทำให้ตอนนี้กลายเป็น สโตกเกอร กลาย ๆ 
ตอนที่คุณชายพีร์มาเซ็นทรัลลาดพร้าว  เราถึงกับขอหัวหน้าออกมาเร็วเลย...(เป็นจนท. รัฐที่ไม่ดีเลยเนอะ )ก็ 16.30 นั้นแหละ แต่ปกติออกมาประมาณ 17.00 น.  
  สิ่งที่เราทำเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับตัวละครที่เรารัก
1.  สมัครช่อง 3 ไปจิบน้ำชา - - พลาด - - (ฉันไม่เคยทำอะไรอย่างนี้นะ บอกไว้ก่อน)
 
2.  ส่งกล่องย้อมสีผมไปจิบน้ำชาด้วย... เรื่องของเรื่องคือไปซื้อของ แล้วเดินดูแถวแผนกยาสระผม ก็คุย ๆ กับน้องที่ไปว่าเออ อยากเปลี่ยนสีผมเป็นสีนี้จัง สายตาก็เหลือบไปเห็น ว่าถ้าซื้อ ส่งกล่อง จะได้ไปจิบน้ำชาด้วย   ความคิดไวปานเห่าไฟ  คว้ากล่องมาแล้วบอก เดี๋ยวพี่ทำให้นะจ๊ะ คุณน้อง  น้องก็ไม่ได้ว่าอะไร
 
     ตอนจ่ายเงินนี้สิ ! ....... สรุปว่าเรา เสียเงินซื้อกล่อง 349 บาทเพื่อชิงโชคอ่ะ....โดนหลอก - - พลาด - -
        3. ส่งตอบคำถามในช่อง 3 เพื่อจะได้ไป star chat - - พลาด - -
 
        4.  สิ่งชิงโชคเสื้อกับนิตยสาร ภาพยนต์บันเทิง - - พลาด - -
 
5. ตอบคำถามกับ กาปุ๊ก..- - พลาด - -
 
        6. ตอบคำถามกับขวัญเรือน... - - พลาด - -
 
     ขอตบเรื่องราวการระบาย  และเรื่องของป่าไม้ไว้เพียงเท่านี้นะคะ
      ถ้ามีโอกาศจะกลับมาเขียนเรื่องราวที่ได้อยู่ป่า !?   มาฝากค่ะ
 
 
 
 
สวัสดีค่ะ