ฝึกงานชุมชน II -1-

posted on 30 Oct 2010 21:08 by somakyo in soul
เพิ่งกลับมาจากฝึกงานค่ะ
การฝึกงานของคณะวนศาสตร์ก็เป็นที่รุ้กันว่า
 
ไม่ใช่การออกไปฝึกทำงานในบริษัทต่าง ๆ
 
แต่เป็นการออกไปเรียนจากการปฏิบัติจริง
 
ปีนี้ต้องไปฝึกงานพร้อมรุ่นน้องค่ะ น้องวนศษสตร์ 73  รุ้สึกประหม่าเล็กน้อย
 
เพราะเป็นที่รุ้กันว่า รุ่นนี้ ของเค้า แรงงง งงงงง
 
เนื่องจากไปทำตัวสบายมาเกือบหนึ่ง ปี เลยไม่ได้ไปฝึกงานพร้อมเพื่อน
 
แต่ยังไง ถ้าอยากจะจบมันก็ต้อง ฝึกงานให้ครบ
 
ดังนั้นการฝึกวนศาสตร์ชุมชนตัวที่สองนี้  จึงเป็นอะไรที่ตื่นเต้นได้ตลอดเวลา
 
 
 
 
เริ่มจาก........  ไม่เคยได้เข้าไปประชุมอะไรเลย  ว่าต้องทำอะไรอย่างไรบ้าง
 
กับการที่รางลาความรู้เรื่องเกี่ยวกับ ป่า  เกี่ยวกับชุมชน  ผันตัวเองไปเป็นตัวละครลับที่คณะสังคมศาสตร์มานาน
 
ทำให้เอ๋อ ไปบ้างในช่วงแรก ๆ  แต่ด้วยความเจ้าคารมก็เลยไปตื้อให้น้องที่รู้จักกันรับเข้าเป็นสมาชิกกลุ่มจนได้
 
 
ขนาดตอนวันไปก็ได้ FB ของน้องคนนี้แหละที่ช่วยชีวิตเอาไว้
 
 
 
 
สถานที่ ที่ต้องไปฝึกงานคราวนี้ คือที่    ลำปาง
 
 
ไปลำปางรอบนี้ก็เตรียมเสื้อหนาวไปเต็มที่  แต่ของส่วนใหญ่จะน้อย เน้น เบาเป็นหลัก
เพราะนึกว่า  ถ้าต้องไปนอนกับชาวบ้านเหมือนฝึกตัวแรกจะได้หอบไปหอบมาน้อย ๆ
 
พอเอาเข้าจริงไปถึงสถานีรถบัส
 
น้อง ๆ ขนมาอย่างกับย้ายบ้าน  เอาข้าวสาร  เอาหม้อหุงข้าว เตาไฟฟ้าไปด้วย
เราก็เกิดอาการ งงเล็กน้อย
 
 
นี้กรูไปปิกนิคเหรอ เนี้ย 
 
 
จุดหมายแรกคือ  โรงไฟฟ้าแม่เมาะ
 
ได้เห็นห้องพักแล้วรู้สึกโชคดีสุด ๆ 
เพราะได้นอนห้องแอร์   มีที่อาบน้ำอุ่น
 
 
แต่มันรู้สึกสบายเกินไป  อยากฝึกงานแบบ ชิล  พอมาเจออะไรที่มัน สบายเกินไป เลยไม่ค่อยชอบ
 
 
เวลาลงพื้นที่ก็มีคนขับรถ  อยากไปไหนเค้าก็พาไปส่ง 
ดูจะสะดวกสบายมากเกินไปเลย 555
 
 
ต่อไปคือไป ศึกษาหมู่บ้านตัวอย่าง  บ้านสามขา
 
ก็ได้เห็นอะไรมากมาย  แต่ที่สำคัญคือ ระบบทุนนิยมนี้มันน่ากลัวจริง ๆ
 
 
 
สุดท้ายแวะที่  อช. แจ้ซ้อน
 
เป็นสถานที่ลดน้ำหนักได้เลย  เพราะไข่อร่อยอยู่อย่างเดียว
 
ไปอยู่สองวัน  กินไข่ไปเกือบสองโหล
 
เพราะอร่อยจริงจัง
 
 
ได้ลองออนเซน  ที่ได้แต่ประหลาดใจว่า  ทำไมไม่มีใครแก้ผ้าเล่นหว่า 
ทั้ง ๆที่  มีห้องส่วนตัว
 
ไม่รู้จะอายอะไรกันนนะ
 
ได้ไปชม ดอยล้าน  เป็นอะไรที่ฟอกปอดดีมาก  เลย
 
นี้คือรายละเอียดคร่าว ๆของการฝึกงานครั้งนี้
 
 
 
ซึ่ง   จากโปรแกรม มันคงดู  สบาย   ๆ   ไม่อึดอัด  และ  ไม่ต้องทำงานมากเหมือนตัวแรก
 
ใครอยากให้ทำอะไรบอก
 
 
ประชุมงาน  แบบเอางานจริง ๆ
 
 
แต่ที่ไปมานั้น  มันทำให้เราตระหนักได้ว่า
 
 
ในการทำงานบางอย่าง  การทำงานกับเพื่อนรุ่นเดียวกันเอง  นั้นสะดวกใจเรื่องความขัดแย้งมากกว่า
 
เมื่อต้องทำงานกลับรุ่นน้อง
 
มีสองทาง  คือตามพวกมาก  หรือ  ตามความถูกต้อง
 
 
รู้สึกแย่ เพราะถ้าเป็นเพื่อนกัน  เราสามารถ  เลือกอย่างหลังได้
 
เมื่อมาอยู่กับรุ่นน้อง  มันก็แย่ๆ ไปเลย
 
ถ้าไม่ได้ความ  เหนือเมฆของอาจารย์ที่รัก ทั้งหลาย  การฝึกงานคงไม่สำเร็จเท่าไหร่
 
 
การฝึกงานวนศาสตร์ชุมชน
  หลัก ๆ  ตอนนี้คือการสร้างความเข้าใจเรื่อง  ป่าชุมชน
 
สร้างป่าที่เป็นของชุมชน  โดยไม่ล้ำเข้าเขตหวงห้าม  
ป่าที่ชุมชน  จะรักษาเอง
 
กับการสร้าง  วนเกษตร
 
การอยู่ร่วมระหว่าง  ป่า กับเกษตร
 
ตอนที่ได้ไปบ้านป่าเหมี้ยง  ครั้งแรกก็สงสัยว่ามันมีทั้งป่า ต้นยาง  ไม้ ป่า ผสมกับ ไม้ไร่  ทั้งต้นกาแฟ  ต้นชา
ต้นเสาวรส
 
เป็นการทำไร่ที่น่าสนใจมาก
เมื่อเทียบกับการบริหารจัดการในอุดมคติของบ้านสามขา  ซึ่งคลายมนต์ เสน่ห์ ลงไปเยอะมาก
 
ไม่ใช่เพราะคนในชุมชนเปลี่ยนไป
 
แต่เป็นคนนอกที่เข้าไป ทำให้  ความเป็นชุมชนพึ่งตนเองเปลี่ยนไปมากที่เดียว
 
สามชุมชนที่ได้เข้าไปสัมผัสนั้น  คงต้องบอกอย่างเห็นแก่ตัวว่า  ชุมชนทั้งสาม 
 
ไม่เหลือความเป็นชนบท  อยู่อีกแล้ว........
 
 
แต่ในสายตาคนเมืองหล่ะ   ชนบทกับ เมือง  ต่างกันตรงไหน ?
 
 
ที่จนกับรวย  ?
 
 
 
อยากรู้จริง ๆ

Comment

Comment:

Tweet