อดทนนะ

posted on 20 Jun 2011 14:23 by somakyo in soul
 สวัสดีค่ะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ 
อาจจะเป็นเพราะ ไม่ค่อยมีเรื่องราวอะไรมาเขียนด้วย กระมั้ง ทำให้บล็อกนี้ดูร้างไปเลย
 
นั้นคือเป็นระยะเวลานานมากตั้งแต่ที่ได้เขียนอะไรลงไปตั้งแต่คราวก่อน
 
สำหรับน้อง ๆ ที่มีโอกาศได้เข้ามาเรียนในคณะวนศาสตร์แล้วนั้น  สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในช่วงนี้ 
 
"การรับน้อง"   ประเด็นที่ผู้ทรงปัญญาทั้งหลาย ทั้งที่เคย หรือไม่เคยผ่านการ "รับน้อง"มาถกเถี่ยงกัน ให้เกิดเป็นความแตกแยกกันขึ้น หรือเพิ่มพูนความคิดทางด้านสิทธิ เสรีภาพ ส่วนตัวของแต่ละคน
 
อย่าลืมนะคะ ว่าพิธีกรรมทุกอย่าง ต่างมีเหตุและผลของมันเอง  อยู่ที่ใครจะใช้ประสบการณ์ ความรู้ ของตัวเองเข้ามา อธิบายสิ่งนั้น  เรื่องของแต่ละคน  ดิฉันไม่สามารถตัดสินได้ว่า ถูก หรือ ผิด  อยู่ตรงที่  เข้าใจ หรือไม่เข้าใจ เท่านั้น
 
ก่อนอื่นเลยดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ผ่านการรับน้องมา ทั้งที่หอ  ทั้งที่คณะ  เป็นคนที่ถูกรับ และ เป็นคนที่รับ  ดังนั้นนี้จึงเป็นเพียงความคิดเห็นที่ดิฉันได้ เพียงถ่ายทอดบางประโยคมาเพื่อ น้อง ๆ และอยากให้ เข้าใจ น้อง ๆ ด้วยนะคะ
 
จากพี่ ผู้อยากเห็นน้องอดทนมากขึ้น
1.    ระยะเวลา
       ระยะเวลาการรับน้องส่วนมากเท่าที่สังเกต จะอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งภาคการศึกษา   แต่จากประสบการณ์ หนึ่งปีการศึกษา ทีเดียว  
ส่วนระยะเวลาที่เหมาะสมนั้น  อยู่ที่ว่า พฤติกรรม เมื่อก่อน อยากให้ทราบว่า ผู้ที่จะมาเรียนทางด้านนี้นั้น  ต้องอาสํยอยู่ในป่าเป็นระยะเวลานานกว่าหกเดือนจึงจะแน่ใจว่าสามารถ เรียนทางด้านนี้ได้
  ต่อมาจึงมีการปรับเปลี่ยนเป็น สองเดือน และเป็นเพียงการฝึกงาน
แต่การฝึกงานสมัยนี้นั้น สะดวกสะบายมากขึ้นกว่าเดิม  นั้นการอุปโภค บริโภค  ห้องน้ำพร้อม  น้ำสพหรับอาบเพียงพอ  ที่นอนเป็นห้องสะดวกสะบาย  มีโทรทัศน์  internet ก็พร้อม  ซึ่งถือได้ว่า ตอนนี้จะอยู่ป่าหรือ เมืองก็คล้าย ๆกันเสียแล้ว
 
ถ้าเป็นตอนที่ดิฉันฝึกงาน ตอนนั้นยังไม่มี BB , Iphone ตอนนั้นสัญญาณยังไม่ครอบคลุม  ออกมาจากฝึกงานนี้เหมือนไม่ได้รับรู้ข่าวสารอะไรเลย  ทีเดียว
 
ระยะเวลาจึงสำคัญ ค่อย ๆ ปรับตัวไปได้เรื่อย ๆ สิ่งที่เกิดขึ้นจะช่วยให้เราคุ้นชินได้
 
2.  การแสดงความรู้สึก
 
เป็นที่แน่นอนการรับน้องที่รู้สึกไม่ได้ว่าเกิดประโยชน์อันใดกันตัวเองนั้น ย้อมต้องแสดงความรู้สึกไม่พอใจออกมาแน่นอน
 
ดังนั้นขอให้คิดว่า  การแสดงความรู้สึกมาอย่างเหมาะสม เป็นเรื่องสำคัญ  
จะเห็นได้ว่า ผู้ที่เรียนทางด้านนี้ ต้องอาศัย ความใจเย็น  และการแสดงความรู้สึกที่ถูกต้อง ไม่เพียงแต่เป็นการแสดงอารมณ์อันถูก ตามใจมานาน
 
 
3.  การเคารพผู้ใหญ่
 
วัฒนธรรมของไทยการเคารพผู้อาวุโส ถูกสั่งสอนมานานแล้ว  แล้วทำไมเราต้องเคารพด้วย  หนึ่งคือ  การเคารพทำให้เราไม่รู้สึกหยิ่งทรนงในตนเองมากเกินไป รู้จักการอ่อนน้อมถ่อมตน  รวมทั้งเป็ฯการสร้างนิสัยที่ดี ด้วย   หลัง ๆ การรับเอาวัฒนธรรมต่างชาติมาใช้ ทำให้  ครู อาจารย์ถูด ละเลย  การรับเอามาก็อย่าลืมว่า ต่างชาติก็ให้ความสำคัญ กับ ผู้อาวุโสเหมือนกัน  ไม่อย่างนั้น ในท้ายที่สุด  ผู้อาวุโส จะถูกทิ้งขว้าง   เป็นปัญหาเรื้อรังตาม มา  เอาอย่างประเทศญี่ปุ่น  ยังรู้จักเคารพ ผู้ใหญ่  เราเป็นเอเชีย  วัฒนธรรมที่ดีงาม เราก็สมตวรเอาอย่าง
 
4.  การออกกำลังกาย
 
การออกกำลังกายนี้เห็นอย่างได้ชัดเจน ว่าช่วยให้ร่างการที่ไม่ไดรับการฝึกฝนมา  ทำให้สุขภาพดี  เวลาเรียน  หรือ เวลาเข้าป่า จะช่วยให้มีสมาธิ ไม่เกียจคร้านในการทำงาน  
 
โปรดสังเกตว่าในขณะที่เราออกกำลังกายเราได้ ยืดเส้นยืดสาย  สุขภาพเราก็แข็งแรงขึ้น  และอย่างลืมว่าถึงเราจะออกกำลังกาย  แต่การออกกำลังกับเพื่อนนั้น  สนุกจะตาย
 
บางครั้ง  ถ้าวันไหนฝนตก  ขอรับรอง ไม่มีพี่คนไหน ไร้เหตุผลขนาดต้องให้ออกกำลังกลางฝนหรอก
อีกอย่าง  การออกกำลังกายแต่ละครั้ง  กินระยะเวลาเพียงไม่นาน  เท่าการเต็นแอโรบิกด้วยซ้ำ สำหรับพวกนักกีฬาจึงไม่มีปัญหาอันใด
 
5.  ความสมัครใจ
 
ไม่มีใครสามารถบังคับได้ เรื่องเกี่ยวกับการรับน้อง  ถ้ามีคนบังคับ นั้นคือข้ออ้าง หรือ ความไร้สาระ ของระบบ  เคยมีเพื่อนปฏิเสธที่จะรับร้อง  เพื่อนคนนั้นก็ไม่ได้ เห็นเป็นอะไร  ถ้าจะแตกต่าง ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร
 
 
6.  การแต่งกาย
 
การแต่งกายด้วยชุดสุภาพนั้น เป็นเหตุที่ไม่เกินความสามารถของทุกคนอยู่แล้ว  การมองเห็นคนแต่งกายสุภาพ แลดูงดงาม  เรียบร้อย   แลดูน่าภาคภูมิใจ
 
 
 
 
นี้อาจจะเป็นแค่ส่วนน้อยเท่าทีสังเกต  แต่ จงอดทน  ความอดทน ไม่เคย ทำร้ายใคร  คนที่ไม่อดทน  เราต่างเห็นมามากมาย  อดทน  ทำงาน  อดกลั้นอารมณ์ และจงใช้เหตุผลในการไตร่ตรอง การกระทำ ก่อนที่จะ แย้ง หรือ ขัด  
 เราต้องขัดเกลานิสัย เสีย ที่ไม่มีออกไปก่อน  ก่อนที่จะ โทษคนอื่น  เราไม่ใช่นักกการเมือง  ไม่จำเป็นต้องเสแสร้ง ทำอะไร  
 
อดทนไว้นะจ๊ะ

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีอีกครั้งครับ สำหรับวันนี้คิดว่าเป็นวันที่หนักมากที่สุดวันนึงตั้งแต่เปิดเทอมมาเลยทีเดียว แม้ร่างกายจะเกินขีดจำกัด แขนจะยกไม่ขึ้น อาจเป็นเพราะตัวผมนั่นอ่อนแอเอง แต่จิตใจผมได้เข็มแข็งขึ้น เพราะบทความนี้ที่ผมได้อ่านเมื่อวาน ขอบคุณครับ.......

#1 By ก๊าบๆ (110.169.212.189) on 2011-06-27 22:40